Yvonne’s indianensite

Eskiminzin

1871: Over de moord op zijn volk door inwoners van Tucson

 

Eskiminzin (circa 1825-1890), een Pinal Apache, trouwde met een Aravaipa en werd later hun opperhoofd. In 1871 stichtte zijn volk een dorp bij de legerpost Camp Grant, bij Tucson (Arizona) waar ze maïs verbouwden en agaven verzamelden. Na een aantal overvallen waarvan Eskiminzin en zijn groep de schuld kregen, organiseerden inwoners van Tucson op 30 april 1871 een burgerwacht die het dorp aanviel; hierbij werden honderdvijftig mensen vermoord, onder wie twee van zijn vrouwen en vijf van zijn kinderen. Onderstaand verslag van het bloedbad staat in een rapport van de Raad van indianenadviseurs (1871) voor de Amerikaanse president.

 

“” Ik was de eerste die zich had gemeld en vreda had aangeboden en blij was weer thuis te zijn. Iedere drie dagen kreeg ik mijn rantsoenen . Ik woonde niet ver. Ik was in vrede tswin (een drank) aan het maken toen ik en mijn volk die ochtend werden aangevallen en vele van ons vermoord. De dag na dit bloedbad kwam ik naar dit kamp omdat ik wist dat de mensen hier het niet hadden gedaan; het waren de mensen uit Tucson en Papagos. Ik woonde hier in het dal nog bijna dertig dagen toen mijn volk weer werd aangevallen. Dit keer was het een groep soldaten en hoewel geen van mijn mensen werd gedood, maakte dit mij kwaad en ging ik op oorlogspad. Ik geef nu toe dat ik daar verkeerd aan deed, maar ik was bedroefd en kwaad en kon het niet helpen. Degene die het eerst de vrede verbreekt, is degene die schuld heeft. Ik neem aan dat adviseur (Vincent) Coyler (secretaris van de raad van indianenadviseurs) gekomen is om vrede te stichten…. De adviseur heeft me laten komen…. en dacht waarschijnlijk dat hij een groot aanvoerder zou zien, maar hij zag slechts een arme man, die er niet als aanvoerder uitzag. Ik had een groep van zeventig man, maar zij zijn allemaal vermoord, nu heb ik geen volk meer. Toen ik deze plaats verlaten had, ben ik in de buurt gebleven; ik wist dat ik hier vrienden had, maar ik was bang terug te komen. Zo gauw ik hoorde dat de adviseur hier was, ben ik gekomen. Ik heb nooit veel gezegd maar nu zeg ik - ik houd van deze plek. Ik heb alles gezegd wat ik zou moeten zeggen, want want ik heb geen volk meer om voor te spreken. Als er geen bloedbad was geweest, waren er veel meer mensen geweest; maar na dat bloedbad, wie zou hier hebben durven staan?... Toen ik vrede sloot met luitenant (Royal E.)  Whitman, was mijn hart groot en blij. De mensen van Tucson en San Xavier (papagos) moeten gek zijn. Zij deden alsof geen hoofd en geen hart hadden…. de mensen van Tucson enSan Xavier moeten naar ons bloed hebben gedorst…. deze Tucson-mensen schrijven voor hun kranten en vertellen hun eigen verhaal. De Apache hebben niemand om hun verhaal aan te vertellen…. “”

Eskiminzin 1871

Circa 1825-1890

 

BINNENDRINGEN IN INDIAANS LAND

In 1869, twee jaar voor de inwoners van Tucson het bloedbad onder de Aravaipa aanrichtten, woonden deze indianen in een afgelegen reservaat bij Camp Grant. Zoals dit bord laat zien, legde Southern Pacific met grote snelheid spoorlijnen door het gebied, waardoor er steeds meer kolonisten kwamen.